• 08 WRZ 17
    Jak zredukować lęk przed pobraniem krwi?

    O właściwym pobraniu krwi opowiemy z doświadczeń jednego z laborantów w Warszawie. Zdawać by się bowiem mogło, że to prosta sprawa. I owszem, zazwyczaj idąc do punktu pobrań krwi spodziewamy się ukłucia w palec lub, przy konieczności jej pobrania w większej ilości, wkłucia w dół łokciowy. Są to jednak procedury ściśle związane z celem pobrania, a też nie jedyne.

    Zupełnie inną rzeczą jest natomiast fakt, iż pobranie krwi to dla wielu osób doświadczenie stresujące, a niektóre mają do tego stosunek fobiczny. Zdarzają się w tym czasie zasłabnięcia, omdlenia, czy właśnie nasilony lęk, który czasem nie pozwala nawet na spokojną myśl o wbiciu strzykawki w ciało. Być może więc nieco więcej informacji ów lęk zredukuje.

    Ogólne zasady pobrania krwi

    Zasady pobrania krwi dotyczą odpowiedniej higieny, a sprowadzają się do wykluczenia zakażenia (co czasem stanowi kolejną przyczynę lęku – poza strachem przed wkłuciem). Procedura obejmuje stosowanie: jednorazowych rękawiczek, czystych gazików i oczywiście jednorazowych igieł.

    Ponadto zawiera ona w sobie wiele drobnych czynności, które mogą się zdawać przypadkowymi, i właściwie przez to nie warto o nich pisać, ale wspomnimy o kilku, by wiadomo było, że niemal każdy ruch i czynność pielęgniarki jest celowa, a nie przypadkowa, a są to: dezynfekcja rąk przed pobraniem, dezynfekcja miejsca wkłucia – do wyschnięcia, przeprowadzanie pobrania na siedząco lub leżąco, przyłożenie gazika w miejsce pobrania – można założyć plaster na życzenie, w końcu pacjent powinien chwilę od pobrania pozostać w gabinecie.

    Pobranie krwi włośniczkowej

    Zna ją każde dziecko nakłuwane czasem w paluszek, gdyż metoda ta często stosowana jest właśnie w pediatrii ale też geriatrii. Badania krwi włośniczkowej przeprowadza się najczęściej w celu:

    • oznaczania gazometrycznego – pH, ciśnienie parcjalne tlenu, dwutlenku węgla, ciśnienie wodorowęglanów, saturacja,
    • oznaczania glukozy – jej poziomu,
    • oznaczania mleczanów – kwasowości krwi.

    Należy wspomnieć, że w pobieraniu krwi włośniczkowej stosuje się nakłucia nie tylko palca ale też dolnego płatka ucha lub bocznych części pięty. W związku z tym, że nakłucie palca może czasem utrudnić osobie badanej pracę, krew pobiera się w innych, wymienionych miejscach.

    Pobieranie krwi żylnej

    Bodajże najczęściej stosowane pobranie krwi ze względu na fakt, iż służy ocenie morfologii. Wzbudza przy tym największy lęk – jego skrajna postać skojarzona jest ze strachem wkłucia powietrza do żyły, co jest zupełnie nieuzasadnione i właściwie takie przypadki są nieznane. Krew żylną pobiera się w celu wykonania:

    • posiewu krwi – w celu wykrycia bakterii i grzybów,
    • morfologii krwi,
    • wykrycia markerów nowotworowych,
    • diagnostyki endokrynologicznej,
    • i diagnozy funkcjonowania wszystkich organów wewnętrznych.

    Krew żylną pobrać można w szczególnych przypadkach również z żył grzbietu dłoni oraz przedramienia, a także z cewnika żylnego, ma to jednak miejsce głównie w szpitalach.

    Co zrobić by nie bać się pobrania krwi?

    Czasem lęk mogą zredukować niewielkie zabiegi, po których zastosowaniu można się przełamać. W przypadku pobrania krwi żylnej należą do nich:

    • pobieranie krwi w pozycji leżącej,
    • zamknięcie oczu podczas pobierania krwi i/lub odwrócenie głowy,
    • myślenie o przyjemnych przeżyciach z przeszłości,
    • towarzystwo osoby bliskiej,
    • badanie „bez kolejki” – w niezatłoczonej przychodni, przy wyraźnym braku pośpiechu ze strony pracowników,
    • rozmowa z pielęgniarką poprzedzająca pobranie krwi.

    Centrum Panaceum w Warszawie jest gabinetem pobrań krwi, w którym uznajemy istnienie hemofobii i pacjenta traktujemy w wyjątkowy sposób. W przypadku silnego lęku zachęcamy do wizyty w naszym Centrum, a przy niezdolności do przełamania się i skrajnej postaci strachu, konieczne wydaje się skorzystanie z pomocy psychologa. Leczeniu lęków tego typu służy tzw. systematyczna desensytyzacja.

     

Przeczytaj także