Badanie ANA1 (PPJ, metoda IIF) służy do oceny przeciwciał przeciwjądrowych (ANA) i przeciwcytoplazmatycznych, charakterystycznych dla chorób autoimmunizacyjnych tkanki łącznej. Test wykonywany jest metodą immunofluorescencji pośredniej (IIF) z użyciem komórek linii HEp-2, co pozwala określić typ świeceniaoraz miano przeciwciał.
Wynik badania umożliwia wczesne wykrycie procesów autoimmunizacyjnych i stanowi punkt wyjścia do dalszej diagnostyki chorób układowych.

Wybierając Punkt Pobrań Panaceum, masz pewność precyzyjnej diagnostyki, profesjonalnej obsługi, szybkiego dostępu do wyników badań i komfortowych warunków.

Badanie ANA1 zaleca się osobom:

• z podejrzeniem chorób autoimmunizacyjnych tkanki łącznej,
• z objawami takimi jak bóle i sztywność stawów, wysypka skórna, przewlekłe zmęczenie, suchość oczu i jamy ustnej,
• u których występują zaburzenia odporności lub dodatnie wyniki wcześniejszych testów ANA,
• z podejrzeniem chorób takich jak:
  • toczeń rumieniowaty układowy (SLE),
  • zespół Sjögrena,
  • mieszana choroba tkanki łącznej (MCTD, zespół Sharpa),
  • twardzina układowa (SSc),
  • zapalenie wielomięśniowe (PM) i skórno-mięśniowe (DM),
  • zespół nakładania,
  • zespół CREST / sklerodermia ograniczona.

Badanie wykonywane jest z próbki krwi żylnej. Nie wymaga bycia na czczo.
Rekomendujemy nawodnienie organizmu – przed pobraniem krwi warto wypić szklankę wody.
Na badanie należy zabrać dokument tożsamości ze zdjęciem – bez niego wykonanie badania nie będzie możliwe.

Przeciwciała przeciwjądrowe (ANA) to autoprzeciwciała skierowane przeciwko własnym antygenom komórkowym – zarówno jądrowym, jak i cytoplazmatycznym. Ich obecność świadczy o aktywacji układu odpornościowego przeciwko własnym tkankom, co jest typowe dla chorób autoimmunizacyjnych.

Metoda IIF (immunofluorescencja pośrednia) umożliwia nie tylko potwierdzenie obecności przeciwciał, ale także określenie typu świecenia (np. ziarnistego, homogennego, centromerowego, cytoplazmatycznego), który bywa charakterystyczny dla określonych jednostek chorobowych.
Dodatkowo określane jest miano przeciwciał, które odzwierciedla ich stężenie – im wyższe, tym bardziej prawdopodobna aktywna choroba autoimmunizacyjna.

Badanie ANA1 stanowi badanie przesiewowe pierwszego etapu. W przypadku dodatniego wyniku rekomenduje się wykonanie badań rozszerzonych – ANA2 lub ANA3, które pozwalają zidentyfikować konkretne autoprzeciwciała (np. anty-dsDNA, anty-Sm, anty-SSA, anty-Scl-70).