Badanie Różyczka IgG polega na oznaczeniu ilościowym przeciwciał klasy IgG przeciw wirusowi różyczki (Rubella virus) w surowicy krwi. Umożliwia ocenę odporności organizmu po przebytym zakażeniu lub szczepieniu, a także jest istotnym elementem diagnostyki serologicznej infekcji różyczkowej – szczególnie u kobiet planujących ciążę.

Wybierając Punkt Pobrań Panaceum, masz pewność precyzyjnej diagnostyki, profesjonalnej obsługi, szybkiego dostępu do wyników badań i komfortowych warunków.

Badanie Różyczka IgG zaleca się:

• kobietom planującym ciążę lub będącym w jej wczesnym etapie,
• osobom, które nie mają pewności, czy przechodziły różyczkę lub były szczepione,
• noworodkom w diagnostyce zakażenia wrodzonego (z uwzględnieniem pochodzenia przeciwciał od matki),
• w ramach paneli serologicznych TORCH, obejmujących infekcje o potencjale teratogennym,
• w diagnostyce potwierdzającej nabytą odporność po szczepieniu ochronnym.

Badanie wykonywane jest z próbki krwi żylnej. Nie wymaga bycia na czczo.
Rekomendujemy nawodnienie organizmu – przed pobraniem krwi warto wypić szklankę wody.
Na badanie należy zabrać dokument tożsamości ze zdjęciem – bez niego wykonanie badania nie będzie możliwe.

Różyczka to łagodna choroba wirusowa wieku dziecięcego, wywoływana przez wirus Rubella z rodziny Togaviridae. U około 30% osób przebiega bezobjawowo, jednak jej znaczenie kliniczne jest szczególnie istotne u kobiet w ciąży ze względu na teratogenny wpływ wirusa na rozwój płodu.

Zakażenie pierwotne w czasie ciąży może prowadzić do poważnych wad rozwojowych – tzw. zespołu różyczki wrodzonej, obejmującego m.in. wady serca, głuchotę, małogłowie, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, a także zaburzenia endokrynologiczne i neurologiczne.

Obecność przeciwciał IgG przeciw wirusowi różyczki świadczy o:

• przebytej infekcji,
• skutecznym szczepieniu ochronnym,
• bądź przebiegającym zakażeniu.

Przeciwciała te pojawiają się 5–15 dni po wystąpieniu wysypki i utrzymują się przez wiele lat, zapewniając odporność na ponowne zakażenie.
W diagnostyce różnicowej pomocne może być równoczesne oznaczenie przeciwciał IgM (świadczących o świeżym zakażeniu) oraz ocena awidności IgG, która pozwala odróżnić infekcję pierwotną od odporności nabytej.

Seryjne oznaczanie poziomu IgG w odstępie 10–14 dni umożliwia potwierdzenie świeżego zakażenia, jeśli obserwuje się wzrost miana przeciwciał.